Naar de inhoud

Niemand die weten kan, hoeveel ik van je houd. Niemand die me...

Een paardenbloem met witte pluisjes vormt de achtergrond van een verdrietig gedicht over gemis, eindigend met Lieve mama ik mis je zo.

Niemand die weten kan, hoeveel ik van je houd. Niemand die me troosten kan, in mijn verdriet om jou. Niemand die begrijpen zal, hoe vreselijk ik je mis. Niemand die beseffen kan, hoe erg die pijn wel is. Als ik huil, kun je mij dan horen? Een vraag die ik in gedachten stel Ik voel me vaak zo verloren Ik was nog lang niet toe aan vaarwel. Als ik huil, kun je mij dan zien? Ik hoop dat het zo is Vanaf een hoge wolk misschien? Dan kun je zien dat ik je zo mis. Te lang geleden alweer Ze zeggen dat de pijn wel slijt Maar ik mis je elke dag steeds meer Want ik ben je echt voor altijd kwijt. Jouw herinnering zal ik nooit vergeten En die leegte is mijn pijn Omdat ik nooit zal weten Hoe het ooit had kunnen zijn.. Lieve mama ik mis je zo ❤️

Witte paardenbloempluisjes staan tegen een zachte turquoise achtergrond met een gedicht.